AKTYWNOŚĆ FIZYCZNA KOBIET PO 65 ROKU ŻYCIA
DOI:
https://doi.org/10.31891/pcs.2023.3.19Słowa kluczowe:
sport, zdrowie, seniorzy, edukacjaAbstrakt
Ewolucja cywilizacyjna i progres w medycynie przyczyniły się do wydłużenia życia człowieka. Nieznane kiedyś metody lecznictwa oraz nowoczesne środki farmaceutyczne zdecydowanie przedłużają zdolności osobnicze do zachowania sprawności fizycznej w zakresie układu krążenia, oddechowego i narządu ruchu. Zmiany te powodują zauważalną zmianę podejścia do życia, a także chęć aktywnego uczestniczenia w wielu zajęciach grupowych, dla których wcześniej nie znajdywano czasu ze względu na obciążenie innymi obowiązkami zawodowymi. Można zaobserwować, że wielu ludzi realizację swoich postanowień i pasji zostawia na wiek emerytalny. Aby te plany mogły być realizowane trzeba być do tego odpowiednio przygotowanym, nie tylko mentalnie, ale i fizycznie. W dalszym etapie życia wykorzystujemy nabytą wcześniej wydolność. Niestety stan ten nie jest nam dany na całe życie. Tak jak w każdym żywym organizmie, tak po 21 roku życia rozpoczynają się procesy starzenia, które w początkowej fazie są cyklem niezauważalnym. Po piątej dekadzie życia odczuwalne są jego trudy [14]. Obniża się wydolność fizyczna, stan psychiczny. Dokuczliwe są trudności z koncentracją oraz przyswajaniem nowych informacji. Dlatego należy dbać o kondycję fizyczną i psychiczną, ponieważ przedłuża to okres sprawności. Trend jakim jest aktywność fizyczna pozytywnie wpływa na kondycję zdrowotną, regenerację sił fizycznych i psychicznych [6].
Systematyczna aktywność fizyczna jest niezbędnym warunkiem prawidłowego rozwoju fizycznego i psychicznego, dobrego stanu zdrowia, ważnym aspektem profilaktyki chorób cywilizacyjnych, a także istotnym elementem terapii chorób i zaburzeń. Liczne badania dowodzą także, że odpowiednio dozowana aktywność ruchowa jest w stanie wyraźnie zmniejszyć negatywny wpływ procesu starzenia się˛ i jak najdłużej utrzymać zdrowie fizyczne, psychiczne i społeczne [7]. Podejmowanie różnych form aktywności ruchowej daje także możliwość poznania nowych ludzi, a tym samym większą pewność w kontaktach społecznych [4].
Bibliografia
Bodys-Cupak I, Grochowska A, Prochowska M. (2012). Aktywność fizyczna gimnazjalistów a wybrane wyznaczniki ich stanu zdrowia. Probl Hig Epidemiol, s.776-778.
Czarnecki D., Tsyhanovska N., Skalski D. W., Psychologiczne rozumienie ryzyka w sportach ekstremalnych. Wybrane zagadnienia, Poznań-Charków 2023, s.51-53.
Giedl-Pieprzyca A., Kisielewska I. (2010). Ciąża i połóg: ćwiczenia w wodzie, JET, Kraków, s.145.
Góreczka A., Garczyński W. (2017). Motywy podejmowania aktywności fizycznej – przegląd literatury, „Heath and Sport”, s.123-125.
Guszkowska M. (2005). Aktywność ruchowa a przebieg transakcji stresowej u młodzieży. Wydawnictwo AWF, Warszawa, s.201-203.
Hallal P. C., Victoria C. G., Azavedo M. R., Wells J. C. K. (2006). Adolescent physical activity and Heath. A systematic review, Sports Medicine, No. 36, s.54.
Kaźmierczak U., Radzimińska A., Dzierżanowski M. i in. (2015) Korzyści z podejmowania regularnej aktywności fizycznej przez osoby starsze = The benefits of regular physical activity for the elderly, Journal of Education, Health and Sport, Vol. 5, No. 1, s.97-101.
Kozdroń E. (2008). Rekreacja ruchowa jako składnik zdrowego stylu życia. Minimum aktywności ruchowej (w:) Podstawy teorii i metodyki rekreacji ruchowej. Podręcznik dla instruktora rekreacji ruchowej, red. E. Kozdroń, Towarzystwo Krzewienia Kultury Fizycznej, Warszawa, s.144-147.
Marcinkowski J. (2004). Aktywność fizyczna człowieka ważnym czynnikiem w kształtowaniu postaw prozdrowotnych (w:) Aktywność fizyczna potrzebą twórczego życia, red. J. Czerwiński, Olsztyńska Szkoła Wyższa, Olsztyn, s. 41.
Makuch R., Mucha D., Janiszewska R.,Ambroży T., Mochocki P, Mucha T, (2017).Aktywność fizyczna kobiet wieku 18-65 lat, Security, Economy & Law,s.156.
Niedostateczny poziom aktywności fizycznej w Polsce jako zagrożenie i wyzwanie dla zdrowia publicznego, Raport Komitetu Zdrowia Publicznego Polskiej Akademii Nauk pod red., W. Drygas M. Gajewska T. Zdrojewski (2021), Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny Warszawa, s.137-139.
Osiński W. (2003) Antropomotoryka, AWF, Poznań, s.121.
Szukiewicz D., Truszczyńska A. (2012). Fizjoterapia w ginekologii i położnictwie, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa.
Wieczorkowska-Tobis K. (2008). Zmiany narządowe w procesie starzenia, Pathophysiology, nr 1.
Woynarowska B. (2007). Edukacja zdrowotna, PWN, Warszawa, s.21.
Wojtyła A., Biliński P., i. Bojar, Wojtyła K. (2011). Aktywność fizyczna młodzieży gimnazjalnej w Polsce. „Problemy Higieny i Epidemiologii”, s.167-169.
Żukowska Z. (2008). Aktywność fizyczna w prozdrowotnym stylu życia współczesnego człowieka, [w:] Kultura fizyczna i zdrowotna współczesnego człowieka, A. Kaźmierczak, A. Maszorek-Szymal, E. Dębowska (red.), WUŁ, Łódź, s.86.



