REHABILITACJA OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH INTELEKTUALNIE POPRZEZ AKTYWNOŚĆ RUCHOWĄ W WODZIE
DOI:
https://doi.org/10.31891/pcs.2024.4.26Słowa kluczowe:
rechabilitacja, woda, oddziaływanie, doświadczanieAbstrakt
Osoby z niepełnosprawnością intelektualną postrzegane są jako jedna z najbardziej wykluczonych grup społecznych. Wynika to z faktu, że ich wygląd i zachowanie mogą odbiegać od powszechnie przyjętych norm. Zależy to głównie od stopnia niepełnosprawności, który determinuje zdolności umysłowe. Jedną z najbardziej przełomowych definicji pedagogiki specjalnej stworzyła Maria Grzegorzewska, która jako pierwsza uwzględniła dynamiczne rozumienie niepełnosprawności jako cechy, która nie uniemożliwia całkowicie rozwoju w żadnej sferze życia. Dostrzegła ona w osobach z niepełnosprawnością potencjał, który dzięki odpowiednim warunkom rehabilitacyjnym pozwala im osiągnąć maksimum możliwości. Zajęcia rehabilitacyjne mają charakter edukacyjny i terapeutyczny i są stosowane w różnych formach. Jak powszechnie wiadomo, każda aktywność fizyczna wpływa pozytywnie na zdrowie i jakość życia, zarówno osób w pełni sprawnych, jak i tych z ograniczeniami. Dlatego też z biegiem lat coraz częściej stosuje się aktywność fizyczną jako jeden ze środków rehabilitacji. Niewątpliwą zaletą stosowania rehabilitacji w formie zajęć ruchowych jest ich różnorodność, która pozwala na dostosowanie aktywności do stopnia niepełnosprawności, a także do indywidualnych preferencji. Specyficzną formą, którą stosunkowo rzadko obserwuje się w odniesieniu do osób z niepełnosprawnością intelektualną, jest aktywność fizyczna w wodzie. Aktywności w środowisku wodnym można realizować na wiele sposobów, dzięki czemu terapia, oprócz korzyści zdrowotnych, rozwija również samodzielność, umiejętności interpersonalne i niezależność. Można je również łatwo modyfikować, co pozwala na jak najlepsze dostosowanie do preferencji uczestników. Aktywność fizyczna w wodzie oferuje wiele możliwości form i metod pracy z osobami z niepełnosprawnością intelektualną, dlatego w niniejszej pracy przeanalizowano jej wykorzystanie w rehabilitacji. Scharakteryzowano niepełnosprawność intelektualną i jej klasyfikacje, a także duże znaczenie rehabilitacji. Opisano również, czym jest aktywność fizyczna w wodzie, rodzaje terapii, ważne czynniki wpływające na prowadzenie zajęć. Uwzględniono korzyści dla opiekunów i uczestników zajęć w wodzie, a także omówiono wyniki badań przeprowadzonych na osobach z niepełnosprawnością intelektualną.
Bibliografia
Becker B.E., Cole A.J. (2011). Comprehensive Aquatic Therapy. Third Edition, Washington State University Publishing. s. (12-19).
Biel L. (2015). Integracja sensoryczna. Skuteczne strategie w terapii dzieci i nastolatków. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego. s. (4-15).
Bordner R. Kids’ Core: Core Strengthening Program for Children. s. (56-70).
Borkowska M., Wagh K. (2016). Integracja sensoryczna na co dzień. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL. s. (36 - 41).
Filipowicz M., Ogonowska-Słodownik A. (2018). Ai Chi - metoda terapii w wodzie. [W:] Rehabilitacja w praktyce. Akademia Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie, Wydział Rehabilitacji. s. (42 - 50).
Gałczyk M., Van Damme – Ostapowicz K., Kimszal E. (2016). Zarys powstania rehabilitacji na świecie oraz jej twórcy w Polsce. Polski Przegląd Nauk o Zdrowiu. s. (85-89).
Hutny K., Ogonowska-Słodownik A. (2017). Integracja sensoryczna w wodzie. [W:] Rehabilitacja w praktyce. Akademia Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie, Wydział Rehabilitacji. s. (14-22).
Kirejczyk, K. (1981). Upośledzenie umysłowe - Pedagogika.. Warszawa: Wydawnictwo PWN. s. (26-40).
Konno J., Sova R. (2017). Aqua therapy & Ai Chi workshops. Aquaforma. Warszawa. s. (46-61).
Kowalik S. (2009). Kultura fizyczna osób z niepełnosprawnością. Dostosowana aktywność ruchowa. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne. s. (106-109).
Lipkowski O. (1984). Pedagogika specjalna (zarys). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe. s. (103-111).
Miłkowski K., Walicka - Cupryś K., Chmiel E. (2015). Podstawy terapii w wodzie. Wybrane metody i koncepcje. [W:] Pop T. (red.), Rehabilitacja. Rzeszów: Bonus Liber. s. (12-19).
Morcinek U. (2011). Pedagogika specjalna. Szczecin: Wydawca Szczecińska Szkoła Wyższa Collegium Balticum. s. (6-13).
Morig M. Sensory Processing and Motor Planning. (http://www. atri.org/articles/Morig-Sensory%20Processing16.pdf, dostęp: 01.01.2025).
Nowotny J. (2005). Podstawy fizjoterapii. Kraków: Wydawnictwo Kasper. s. (117-125).
Pietrusik K. (2008). Formy aktywności fizycznej w środowisku wodnym wykorzystywane w kreacji zdrowia. Aktywność ruchowa ludzi w różnym wieku. s. (32-35).
Radzymińska A., Kos A., Bułatowicz I., Struensee M., Janowiak-Maciejewska K., Styczyńska H., Kazimierczak U., Zukow W. (2013). Pływanie jako forma rehabilitacji osób z urazem rdzenia kręgowego na wysokości C7, Fornal of Helth Sciences. s. (135-152).
Sova R. (2002) Ai Chi - what is it?. (https://link.gale.com/apps/doc/A92026892/AONE?u=unigd&sid=AONE&xid=6326bb1f,
Weber-Nowakowska, K., Gębska, M., & Żyżniewska-Banaszak, E. (2013). Watsu - nowoczesna metoda znajdująca zastosowanie w fizjoterapii, odnowie biologicznej i sporcie. Pomeranian Journal of Life Sciences. s. 26-35)
Zagórski T. (2008). Watsu – nowy wymiar rehabilitacji w wodzie. Rehabilitacja w praktyce. Wydawca Elamed. s. (35-53).
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2024 Наталія ЦИГАНОВСЬКА, Даміан КОВАЛЬСЬКІ, Дмитро БАТУЛІН, Даріуш В. СКАЛЬСЬКІ, Микола МАЙСТРУК

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.



